Son zamanlarda okuma hızı konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?
Okuma listeleri uzadıkça asıl iş, hangi kitaba şimdi başlayacağımıza karar vermek. Bazı kitaplar sabır ister, karşılığını ise geç ama bol verir. Okumak bir yarış değil, sayfa sayısıyla övünmek kitabı küçültür.
Kitap kulüpleri, yalnız okumanın sohbete dönüştüğü yer. Raflardaki okunmamış kitaplar bir suçluluk değil, bir olasılıktır.
Bir kitabı bırakmak, her zaman başarısızlık değil; bazen zaman meselesidir. Benzer bir deneyim yaşadıysanız paylaşırsanız sevinirim.
5 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.