Not alarak okumak: gözden kaçan ayrıntılar

Not alarak okumak üzerine konuşurken çoğu zaman aynı birkaç cümleye takılıp kalıyoruz; bu yazıda biraz geri çekilip meseleye yeniden bakmak istiyorum.

Aynı kitabı yıllar sonra okumak, kendi değişimimizi ölçmenin bir yolu. Bir kitabı bitirmekle onunla vedalaşmak aynı şey değil. Raflardaki okunmamış kitaplar bir suçluluk değil, bir olasılıktır.

Kitap kulüpleri, yalnız okumanın sohbete dönüştüğü yer. Bir kitabı bırakmak, her zaman başarısızlık değil; bazen zaman meselesidir.

Kenar notları, bir kitabın bizdeki ikinci hayatıdır. Sizin bu konudaki deneyiminiz nedir?