Kütüphane alışkanlığı üzerine kısa bir not

Son zamanlarda kütüphane alışkanlığı konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?

Aynı kitabı yıllar sonra okumak, kendi değişimimizi ölçmenin bir yolu. Kenar notları, bir kitabın bizdeki ikinci hayatıdır. Bir kitabı bırakmak, her zaman başarısızlık değil; bazen zaman meselesidir.

Dergiler, güncel olanla kalıcı olan arasında ince bir köprü kuruyor. Çeviri, bir kitabın başka bir dilde yeniden yazılmasıdır.

Okuma listeleri uzadıkça asıl iş, hangi kitaba şimdi başlayacağımıza karar vermek. Siz hangi noktada farklı düşünüyorsunuz, merak ediyorum.