Çeviri kitaplar neden bu kadar tartışılıyor?

Son zamanlarda çeviri kitaplar konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?

Dergiler, güncel olanla kalıcı olan arasında ince bir köprü kuruyor. Aynı kitabı yıllar sonra okumak, kendi değişimimizi ölçmenin bir yolu. Kenar notları, bir kitabın bizdeki ikinci hayatıdır.

Bir kitabı bitirmekle onunla vedalaşmak aynı şey değil. Bir kitabı bırakmak, her zaman başarısızlık değil; bazen zaman meselesidir.

Okumak bir yarış değil, sayfa sayısıyla övünmek kitabı küçültür. Sizce bu tablo önümüzdeki yıllarda nasıl değişir?