Komşuluk ilişkileri hakkında kesin hükümler vermek kolay; zor olan, hükmü ertelemek ve ayrıntıya bakabilmek.
Alışkanlıklarımız, hayatımızın görünmez mimarı. Bir mahallenin ruhu, binalardan çok orada yaşayan insanların birbirine tutumuyla oluşur. Gönüllülük, zamanı en değerli hediyeye dönüştürmenin yolu.
Şehirde herkes kalabalık, ama kimse tanıdık değil gibi hissediyor. Komşunun kapısını çalmak, bugün eskisinden daha cesaret isteyen bir şey olabilir.
Dinlemek, konuşmaktan daha az görünür ama daha çok iş görür. Benzer bir deneyim yaşadıysanız paylaşırsanız sevinirim.
4 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.