Alışkanlıklar konusunda ortak bir zemin bulabilir miyiz?

Herkesin alışkanlıklar konusunda bir hikâyesi var; benimki küçük bir gözlemle başladı.

Ekranlar bizi birbirimize yaklaştırırken, bazen daha da uzaklaştırıyor. Bir mahallenin ruhu, binalardan çok orada yaşayan insanların birbirine tutumuyla oluşur. Alışkanlıklarımız, hayatımızın görünmez mimarı.

Çocukluktan kalan sofra sohbetleri, kim olduğumuzun temellerini atıyor. Dinlemek, konuşmaktan daha az görünür ama daha çok iş görür.

Yalnızlık bir tercih olabileceği gibi, çoğu zaman da bir sessiz çağrıdır. Katıldığınız ve katılmadığınız yerleri birlikte konuşalım.