Bu notu yazarların atölyesi üzerine yaptığım okumalardan ve sohbetlerden çıkardım; eksik veya yanlış bulduğunuz yer olursa yorumlarda konuşalım.
Edebiyat, tarihin kuru bilgiyle anlatamadığı duyguyu taşıyor. Çeviri, bir eseri ikinci kez yazmak gibi yorucu ve görünmez bir emek. Okurken bıraktığımız altı çizili satırlar, kendi haritamızdır.
Kahramanlar zamanla bizim iç sesimizin bir parçasına dönüşüyor. Şiir, az sözle çok şey söylemenin en cesur hâli.
Kısa öykü, bir anı büyüteçle okutan tür. Sizce bu tablo önümüzdeki yıllarda nasıl değişir?
0 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.