Tiyatro metinleri üzerine konuşurken çoğu zaman aynı birkaç cümleye takılıp kalıyoruz; bu yazıda biraz geri çekilip meseleye yeniden bakmak istiyorum.
Bir cümlenin ritmi, bazen anlamından daha uzun yaşar. Her yazar önce iyi bir okurdur. Kahramanlar zamanla bizim iç sesimizin bir parçasına dönüşüyor.
Okurken bıraktığımız altı çizili satırlar, kendi haritamızdır. Edebiyatın görevi cevap vermek değil, daha iyi soru sordurmaktır.
Şiir, az sözle çok şey söylemenin en cesur hâli. Eksik bıraktığım bir şey varsa lütfen tamamlayın.
2 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.