Sizce Yazarların atölyesi nereye gidiyor?

Bu notu yazarların atölyesi üzerine yaptığım okumalardan ve sohbetlerden çıkardım; eksik veya yanlış bulduğunuz yer olursa yorumlarda konuşalım.

Kahramanlar zamanla bizim iç sesimizin bir parçasına dönüşüyor. Şiir, az sözle çok şey söylemenin en cesur hâli. Bir cümlenin ritmi, bazen anlamından daha uzun yaşar.

Edebiyat, tarihin kuru bilgiyle anlatamadığı duyguyu taşıyor. Okurken bıraktığımız altı çizili satırlar, kendi haritamızdır.

İyi bir roman, okuru kendi hayatına başka bir pencereden bakmaya davet eder. Siz hangi noktada farklı düşünüyorsunuz, merak ediyorum.