Son zamanlarda edebiyat ödülleri konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?
Kahramanlar zamanla bizim iç sesimizin bir parçasına dönüşüyor. Bir hikâyenin gücü, anlattığı olaydan çok anlatış biçiminde saklı. Şiir, az sözle çok şey söylemenin en cesur hâli.
Bir cümlenin ritmi, bazen anlamından daha uzun yaşar. Çeviri, bir eseri ikinci kez yazmak gibi yorucu ve görünmez bir emek.
İyi bir roman, okuru kendi hayatına başka bir pencereden bakmaya davet eder. Benzer bir deneyim yaşadıysanız paylaşırsanız sevinirim.
2 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.