İnanç ve şüphe üzerine konuşurken çoğu zaman aynı birkaç cümleye takılıp kalıyoruz; bu yazıda biraz geri çekilip meseleye yeniden bakmak istiyorum.
Maneviyat arayışı, çağın hızına verilmiş sessiz bir cevap gibi. Ritüeller, topluluğu ortak bir ritme bağlar. İnanç, bireyin en kişisel alanı; saygı bu alanın ilk şartı.
Bir tartışmada karşımızdakinin niyetini sormak, çoğu kavgayı önler. Farklı dünya görüşlerini anlamak, onlarla aynı fikirde olmayı gerektirmez.
Hoşgörü, farklılığı yok saymak değil, onunla birlikte yaşamayı öğrenmektir. Bu konuda önerebileceğiniz bir kaynak varsa yorumlara bırakın.
5 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.