Herkesin hoşgörü konusunda bir hikâyesi var; benimki küçük bir gözlemle başladı.
Bir tartışmada karşımızdakinin niyetini sormak, çoğu kavgayı önler. Farklı dünya görüşlerini anlamak, onlarla aynı fikirde olmayı gerektirmez. Hoşgörü, farklılığı yok saymak değil, onunla birlikte yaşamayı öğrenmektir.
Ritüeller, topluluğu ortak bir ritme bağlar. Maneviyat arayışı, çağın hızına verilmiş sessiz bir cevap gibi.
İdeolojiler, dünyayı basitleştirdiği ölçüde rahatlatır ve daraltır. Sizce bu tablo önümüzdeki yıllarda nasıl değişir?
4 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.