Dogmatizm üzerine konuşurken çoğu zaman aynı birkaç cümleye takılıp kalıyoruz; bu yazıda biraz geri çekilip meseleye yeniden bakmak istiyorum.
Ritüeller, topluluğu ortak bir ritme bağlar. Farklı dünya görüşlerini anlamak, onlarla aynı fikirde olmayı gerektirmez. Vicdan, bütün öğretilerin kesiştiği sessiz bir yerde duruyor.
Kesin cümleler konforlu, ama sorular daha verimlidir. Hoşgörü, farklılığı yok saymak değil, onunla birlikte yaşamayı öğrenmektir.
Gelenek, geçmişin bize bıraktığı emanet; yorumlamak ise bizim görevimiz. Sizce bu tablo önümüzdeki yıllarda nasıl değişir?
1 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.