Herkesin ideolojilerin dili konusunda bir hikâyesi var; benimki küçük bir gözlemle başladı.
İnanç, bireyin en kişisel alanı; saygı bu alanın ilk şartı. Vicdan, bütün öğretilerin kesiştiği sessiz bir yerde duruyor. Gelenek, geçmişin bize bıraktığı emanet; yorumlamak ise bizim görevimiz.
Maneviyat arayışı, çağın hızına verilmiş sessiz bir cevap gibi. Ritüeller, topluluğu ortak bir ritme bağlar.
Bir tartışmada karşımızdakinin niyetini sormak, çoğu kavgayı önler. Katıldığınız ve katılmadığınız yerleri birlikte konuşalım.
5 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.