Son zamanlarda özgüven konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?
Alışkanlıklarımız, hayatımızın görünmez mimarı. Bir mahallenin ruhu, binalardan çok orada yaşayan insanların birbirine tutumuyla oluşur. Yalnızlık bir tercih olabileceği gibi, çoğu zaman da bir sessiz çağrıdır.
Nezaket, en az maliyetli ve en çok karşılığı olan toplumsal yatırım. Şehirde herkes kalabalık, ama kimse tanıdık değil gibi hissediyor.
Çocukluktan kalan sofra sohbetleri, kim olduğumuzun temellerini atıyor. Katıldığınız ve katılmadığınız yerleri birlikte konuşalım.
1 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.