Ahlak ve vicdan neden bu kadar tartışılıyor?

Son zamanlarda ahlak ve vicdan konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?

Vicdan, bütün öğretilerin kesiştiği sessiz bir yerde duruyor. Hoşgörü, farklılığı yok saymak değil, onunla birlikte yaşamayı öğrenmektir. Soru sormak, çoğu zaman inancın düşmanı değil, derinleşmesinin yoludur.

Bir tartışmada karşımızdakinin niyetini sormak, çoğu kavgayı önler. İnanç, bireyin en kişisel alanı; saygı bu alanın ilk şartı.

Maneviyat arayışı, çağın hızına verilmiş sessiz bir cevap gibi. Sizin bu konudaki deneyiminiz nedir?