Herkesin unutulmuş yazarlar konusunda bir hikâyesi var; benimki küçük bir gözlemle başladı.
Edebiyatın görevi cevap vermek değil, daha iyi soru sordurmaktır. İyi bir roman, okuru kendi hayatına başka bir pencereden bakmaya davet eder. Çeviri, bir eseri ikinci kez yazmak gibi yorucu ve görünmez bir emek.
Kısa öykü, bir anı büyüteçle okutan tür. Bir cümlenin ritmi, bazen anlamından daha uzun yaşar.
Kahramanlar zamanla bizim iç sesimizin bir parçasına dönüşüyor. Bu konuda önerebileceğiniz bir kaynak varsa yorumlara bırakın.
1 yorum
Yorumlar yükleniyor…
Yorum yapabilmek için giriş yapın.