Anlatıda zaman konusunda ortak bir zemin bulabilir miyiz?

Anlatıda zaman hakkında kesin hükümler vermek kolay; zor olan, hükmü ertelemek ve ayrıntıya bakabilmek.

Bir hikâyenin gücü, anlattığı olaydan çok anlatış biçiminde saklı. Okurken bıraktığımız altı çizili satırlar, kendi haritamızdır. Bir cümlenin ritmi, bazen anlamından daha uzun yaşar.

Kahramanlar zamanla bizim iç sesimizin bir parçasına dönüşüyor. Edebiyatın görevi cevap vermek değil, daha iyi soru sordurmaktır.

Her yazar önce iyi bir okurdur. Siz hangi noktada farklı düşünüyorsunuz, merak ediyorum.