Bitirilemeyen kitaplar ve gündelik hayat

Son zamanlarda bitirilemeyen kitaplar konusu sık sık karşıma çıkıyor ve her seferinde aynı soruyu sordurtuyor: gerçekten ne biliyoruz?

Aynı kitabı yıllar sonra okumak, kendi değişimimizi ölçmenin bir yolu. Okumak bir yarış değil, sayfa sayısıyla övünmek kitabı küçültür. Okuma listeleri uzadıkça asıl iş, hangi kitaba şimdi başlayacağımıza karar vermek.

Kenar notları, bir kitabın bizdeki ikinci hayatıdır. Bazı kitaplar sabır ister, karşılığını ise geç ama bol verir.

Dergiler, güncel olanla kalıcı olan arasında ince bir köprü kuruyor. Hangi cümle size en yakın geldi?